OK, echt e-mail was het niet, maar voor de komst van de electrische telegraaf bestond de veel minder bekende optische telegraaf. In 1791 werd er in Frankrijk een netwerk van torens gebouwd die op zichtsafstand van elkaar stonden. Via 2 verstelbaren signaalbalken op de top, kon de telegrafist symbolen doorseinen. Elke toren was uitgerust met een telescoop, om de symbolen van een andere toren te kunnen zien. Zodoende kon een kort bericht van Amsterdam naar Venetië in een uur worden doorgeseind.

De ondergang van de optische telegraaf was net zo plotseling als de opkomst. De electrische telegraaf, goedkoper en niet afhankelijk van heldere weersomstandigheden, maakte zijn optische voorganger snel overbodig.

Lees er alles over op Low Tech Magazine.

De succesvolste virals op dit moment zijn de filmpjes van en met Max Cornelisse, de überhacker die in elk systeem weet in te breken. Zo wist hij in te breken in de dienstregeling van de NS, de matrix borden boven de nederlandse snelwegen en zelfs de autocue van het RTL4 programma Editie NL was niet veilig voor zijn bovennatuurlijke computerskills.

Het is allemaal nep, dat mag duidelijk zijn, het is ook niet voor niks een viral. Het lijkt in de verste verte niet op hacken wat Max doet, hij strooit met compleet niet terzake doende IT-termen, laat systemen dingen doen waartoe zij technisch gezien niet in staat zijn en gaat en passant voorbij aan het feit dat een aantal van de gehackte systemen niet via internet bereikbaar zijn en zich dus niet op afstand laten hacken.

Het is een viral voor www.itafstuderen.nl, en daar zit het bedrijf InfoSupport achter. Op deze manier proberen ze de schaarse IT-ers aan zich te binden vlak voordat zij de arbeidsmarkt opkomen, door ze een afstudeerplek aan te bieden. Kudos voor het verzinnen van een dergelijke, succesvolle viral. Helemaal kudos voor het feit dat je het “nieuwsprogramma” Editie NL, waar toch een deel van de gerenommeerde RTL Nieuwsredactie zijn diensten aan verleend, zo ver krijgt om mee te helpen aan het in scène zetten van één van je filmpjes. De url itafstuderen.nl geeft een IT-opleiding-geurtje af, en daar is Editie NL ingetuind. Ik kan mij indenken dat de bedrijven in de duurbetaalde reclameblokken voor en na Editie NL hun wenkbrauwen fronsenen en het geeft zeker te denken over de kwaliteit en journalistieke integriteit van de redactie.

Wel jammer dat de url itafstuderen.nl alleen maar werkt met “www.” ervoor. Max kan dan wel alles “hacken” maar een webserver goed inrichten is kennelijk net een graadje te moeilijk. Daaruit blijkt maar weer dat je voor de afstudeeropdrachten op echt hoog niveau gewoon bij Mindbus moet zijn.

De huidige versie van HTML (de opmaaktaal waarin webpagina’s worden opgemaakt) is versie 4 en om precies te zijn, versie 4.01 en heeft zijn oorsprong in 1997. Deze standaard wordt tesamen met een grote set andere standaarden die van belang zijn voor het web, opgesteld en onderhouden door het W3C, dat staat voor World Wide Web Consortium.

Nu, op een dag na 10 jaar na de introductie van versie 4.0 (dus morgen taart op het Mindbus kantoor), staat de aangekondigde nieuwe versie van HTML hevig ter discussie. Aan deze nieuwe versie wordt al jaren gewerkt, maar in 2004 leidde onenigheid bij de betrokkenen ertoe dat 2 aparte groepen uiteindelijk een voorstel deden voor de nieuwe standaard. Deze voorstellen staan bekend onder de namen HTML v5 en XHTML v2.

HTML v5
HTML v5, is ontstaan vanuit een analyse van de huidige browsers en hoe zij omgingen met de huidge HTML-standaard. Op basis van deze analyse is er een voorstel voor een nieuwe standaard opgesteld die op belangrijke punten tekortkomingen van de huidige standaard zal wegnemen en op andere punten tegemoet komt aan de huidige stand van zaken met betrekking tot Web 2.0 en Ajax.

XHTML v2
XHTML v2 is ontstaan van uit het principe dat bepaalde basis concepten niet vermeng moeten worden in één taal. Verschillende standaarden, zoals een standaard voor formulieren (XForms), een standaard voor gebruikershandelingen (XML events) en een complete rigide scheiding van inhoud en vorm. Deze verschillende standaarden kunnen apart toegepast worden binnen het overkoepelende XHTML v2. De groep verantwoordelijk voor het XHMTL v2 voorstel is hiermee duidelijke een academische weg mee ingeslagen.

De vraag is nu of de pragmatische aanpak het wint van de academische. Alle browserleveranciers (ook Microsoft) hebben al aangekondigd HTML v5 te zullen ondersteunen, en alle browserleveranciers (behalve Microsoft) hebben al aangekondigd XHTML v2 niet te ondersteunen. Veel zal dus afhangen van het standpunt dat Microsoft nu zal innemen, maar vooralsnog lijkt HTML v5 in het voordeel.

Voor degenen die nog meer details willen weten: Adriaan de Jonge zet in dit artikel de details nog eens op een rijtje.

De achtentachtigjarige Doris Lessing, winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur, heeft de aanvaardingsspeech aangegrepen om haar ongenoegen te uiten over het internet. Het internet zou de jeugd van tegenwoordig dom hebben gemaakt.

Het enige wat onze Doris ermee aantoont is dat ze zelf op onverklaarbare wijze dom is geworden of dat altijd al is geweest. In dat laatste geval is de Nobelprijs natuurlijk een enorme misser.

De fout die ze maakt is het verwarren van het medium met de inhoud. Zo kun je de lucht de schuld geven van de verwensingen die geuit worden bij een echtelijke ruzie, maar steekhoudend is dat niet. Dat het internet drempelverlagend werkt, kan niet ontkend worden. Het internet heeft de poorten geopend voor slechte liefdesgedichten, meningen waar  niemand op zit te wachten (zoals deze) of banale porno, maar op eenzelfde wijze heeft de boekdrukkunst (en later de industriële revolutie) de drempel verlaagd voor de publicatie van doktersromannetjes en de Playboy. De boekdrukkunst gaf ons ook Kafka, maar als dat al iets aantoont, dan is het dat het medium onverschillig is ten opzichte van de inhoud.

De bibliotheken waar Doris’ boeken stof verzamelen zouden leeg blijven omdat niemand meer leest. L’histoire se répète: In 1874 laakte men de geletterdheid van de eerstejaars studenten aan Harvard University in de Verenigde Staten, nadat de helft was gezakt voor een schrijftest. De leesvaardigheid zou achteruithollen. Voor die stelling bleek al net zo weinig grond als voor de krakkemikkige stellingen van Lessing.

Het is jammer dat Lessing het uitermate krachtige podium van de Nobelprijs heeft aangegrepen voor een vroeger-was-alles-beter-speech zonder enige substantie. Wat mij betreft kan die laag stof op haar boeken in de lokale bibliotheek nog wel wat dikker.

Het is altijd jammer als de afdeling marketing er vandoor gaat met een nieuwe ontwikkeling zonder ook maar enig idee te hebben waar het over gaat of wat er aan ten grondslag ligt. Dan krijg je namelijk het soort artikelen zoals deze met termen als “commoditized platform”, “additional layer of individual excellence and focus”, “layer of talent and trust”. De bewering dat dat artikel een definitie bevat van Web 3.0 is ronduit tenenkrommend en misleidend.

Dit artikel probeert uit te leggen wat Web 3.0 wel is, waarom het wel een echt nieuwe ontwikkeling is in tegenstelling tot web 2.0.

Web 3.0 gaat over semantiek.

se·man·tiek (de ~ (v.))
1 leer van de betekenis van de woorden en woordgroepen => betekenisleer

Het gaat dus over betekenis. Betekenis die ons gaat helpen bij het beter doorzoeken van het web, het sneller vinden van relevante resultaten en het kunnen duiden van de context van die resultaten.

Ouderwets zoeken, zoals Google doet, gaat over occurences. Google heeft algorithmes om te bepalen hoe vaak (en met welk gewicht) een bepaalde term voorkomt op een pagina. Als jij zoekt op die term dan komt de pagina met de hoogste wegingsfactor bovenaan. Als jij zoekt op de term “vorst” dan komt vanzelf de pagina boven met de hoogste waarde, los van of jij zocht op het meteorologische verschijnsel of de rol binnen het koningshuis. Hetzelfde geldt als je zoekt op “Gijs van Dam”, dan vind je zowel de compagnon van Mindbus en de schrijver van deze e-mail als de crimineel die geliquideerd is in Scheveningen en ik kan er voor instaan dat dat niet één en dezelfde persoon is.

In Web 3.0 zijn alle zoektermen topics en topics hebben relaties met elkaar en die relaties bepalen welke rol die topics ten opzichte van elkaar spelen. Klinkt dat wazig? Misschien dat een voorbeeld helpt.
In de zin “Gijs van Dam schrijft dit artikel” komen twee topics voor, nl. “Gijs van Dam” en “Artikel” De relatie tussen deze twee topics is dat Gijs het artikel schrijft. Die relatie zorgt ervoor dat Gijs van Dam de rol heeft van auteur en het artikel de rol heeft van het product. In de semantiek is de zin “Gijs van Dam schrijft deze e-mail” niet zomaar een zin met zes losse woorden, maar zijn het woorden met een betekenis en een relatie tot elkaar.

Web 3.0 (of eigenlijk semantisch zoeken) zorgt er voor dat nieuwe generatie websites, software en zoekmachines weten dat hetzelfde bedoeld kan worden met Holland en Nederland, maar 2 compleet verschillende dingen met “Gijs van Dam”.

Web 2.0 was een hype en waarschijnlijk gaat Web 3.0 dat ook worden omdat niemand lijkt te weten waar het over gaat. (Het is 2.0 plus 1 dus het moet wel heel erg veel beter, sneller en efficiënter zijn, dus als je nu niet meedoet dan mis je de trein en kun je over een jaar of twee jezelf alleen nog maar in slaap huilen, denkend aan alle gemiste kansen), maar Web 3.0 heeft veel meer substantie dan Web 2.0. Web 2.0 was het resultaat van toepassingen van technieken die allang bestonden, maar die belemmerd werden in hun gebruik doordat browsers er niet eenduidig mee om konden gaan. Webdevelopment was als rennen in natte kleren, het ging wel maar het zou veel harder kunnen. Toen de kleren vanzelf opgedroogd waren noemden we dat opeens Web 2.0 maar feitelijk was er niks veranderd.

Als we semantisch gaan zoeken op het web, dan verandert er wel iets substantieels. Als Web 3.0 niet de nek wordt omgedraaid door marketingexperts dan zou het zo maar kunnen zijn dan we binnen afzienbare tijd niet meer rennen maar in een snelle auto rijden en dat schiet een stuk beter op.